Αρχική » Επικαιρότητα » Το εριζόμενο ζήτημα της διατροφή

Το εριζόμενο ζήτημα της διατροφή

Το εριζόμενο ζήτημα της διατροφή

To συνηθισμένο πεδίο τριβής, μεταξύ των γονέων, μεταξύ άλλων
συνίσταται η διατροφή του ανήλικου τέκνου, μία υποχρέωση η
οποία υφίσταται εκ του νόμου και ο κάθε γονεύς έχει υποχρέωση να
εισφέρει αναλόγως τις οικονομικές του απολαβές και εν γένει την
εισοδηματική του δυνατότητα λαμβάνοντας υπόψη εν γένει την
οικονομική του κατάσταση, συνεκτιμώντας εν πάσει περιπτώσει τις
αδήριτες ανάγκες του παιδιού όπως αυτές διαμορφώνονται κάθε
φορά, από τις συνθήκες ζωής του.
Οι συνθήκες ζωής ενός ανήλικου τέκνου, αναλόγως πάλι της
ηλικίας του, έχει κατά τεκμήριο συγκεκριμένες παγιωμένες
ανάγκες, περί της σιτίσεως, της ενδύσεως, της διασκεδάσεως-
παιχνίδι, αλλά και τακτικής ιατροφαρμακευτικής περιθάλψεως.
Εν άλλοις λόγοις δηλαδή, η συμβολή των γονέων προς την
διατροφή, συντελείται υπό αμφοτέρων, δοθέντος ότι λαμβάνεται
υπόψη πέραν από την συνεισφορά σε χρήμα από τον γονέα που ασκεί
την επιμέλεια και η προσωπική του εργασία, παροχής
αποκλειστικής φροντίδας και μέριμνας.
Ως εκ τούτου λοιπόν , ο ασκών την επιμέλεια, συνεισφέρει σε είδος
αλλά και σε χρήμα ανάλογα με τις οικονομικές του δυνατότητες, το
αυτό και ο έτερος γονέας, ο οποίος ανεξαρτήτως της πραγματικής
του ικανότητας, έχει εν πάσει περιπτώσει απόλυτη υποχρέωση
καταβολής διατροφής επί ποινή διαρκούς αυτοφώρου.
Εις το σημείο αυτό να οριοθετήσω σαφώς, την έννοια της
διατροφής ανηλίκου τέκνου, με την διατροφή συζύγου, η δεύτερη
περίπτωση καθίσταται επί μάλλον και μάλλον πιο σύνθετη και
πολυπαραμετρική πλην όμως αποσαφηνίζεται πλήρως από την
διατροφή του ανηλίκου τέκνου.
Ως εκ τούτου λοιπόν, η συνεισφορά προς την διατροφή τέκνου, δέον
όπως αναβιβαστεί εις το προσήκον βάθρο που προσιδιάζει διότι
αποτελεί εκ του Νόμου καθήκον του γονέα που δεν ασκεί την

επιμέλεια, διότι η καταβολή των χρημάτων αυτών κατατείνουν

προς την ομαλή ανάπτυξη του τέκνου, απλώς τα διαχειρίζεται ο

έτερος γονέας, με αποτέλεσμα να μην αποτελούν οικονομική αρωγή

προς τον γονέα που ασκεί την επιμέλεια όπως εσφαλμένως έχει

αποκρυσταλλωθεί μία γνώμη.

Πολλοί γονείς οι οποίοι δεν ασκούν την επιμέλεια, καίτοι γνωρίζουν

πολύ καλά την υποχρέωσή τους αυτή καθ’ αυτήν, η οποία κατισχύει

έναντι των λοιπών συμβατικών ή ηθικών υποχρεώσεών τους, παρά

ταύτα, δυστροπούν από κακοήθη κα κακόβουλη προαίρεση να

καταβάλλουν τα χρήματα προς τον πρώην σύζυγό τους ακριβώς,

για να τον εκδικηθούν, στερώντας τοιουτοτρόπως τα απολύτως

αναγκαία για την επιβίωση του τέκνου τους, ωθώντας τον

ασκούντα την επιμέλεια, να ζητήσει χρήματα από τρίτα πρόσωπα,

προκειμένου να συντηρήσει το τέκνο του, η εν θέματι πράξη του

αυτή, ασφαλώς κολάζεται απηνώς, με βάσει τον Ποινικό Κώδικα.

Το μείζον, ενδεχομένως να ακούγεται στερεότυπο, αλλά πρέπει,

αμφότεροι οι γονείς, ανεξαρτήτως του βαθμό της υπαιτιότητας ως

προς την διάζευξη ο ένας να μην συνερίζεται τον άλλον, αλλά ιδίως

ο μη ασκών την επιμέλεια, να αντιλαμβάνεται εναργώς, ότι το

υπέρτερο συμφέρον του τέκνου του, πόσω μάλλον δε, η διατροφή

για το παιδί του αποτελεί μία πράξη σεβασμού προς το τέκνου του

δια την εξέλιξη και την πρόοδο του.

Το ύψος λοιπόν της διατροφής το οποίο θα επιδικασθεί από το

δικαστήριο, εις περίπτωση την οποία δεν καταβάλλεται πέραν από

υποβολή μηνύσεως, εντός τριών μηνών, δύναται ο δικαιούχος της

διατροφής, να προβεί σε επίσπευση αναγκαστικής κατασχέσεως, ως

εκ τούτου, υπάρχει δηλαδή νομικός εξοπλισμός προς την απαίτηση-

αξίωση διατροφής εις περίπτωση μη τηρήσεως εκ μέρους του

υπόχρεου καταβολής αυτής καθ’ αυτήν.

Εν κατακλείδι, η διατροφή αποτελεί υποχρέωση αμφότερων των

γονέων και συνιστά εκδήλωση αγάπης, στοργής και φροντίδας προς

επιμέλεια, διότι η καταβολή των χρημάτων αυτών κατατείνουν

προς την ομαλή ανάπτυξη του τέκνου, απλώς τα διαχειρίζεται ο

έτερος γονέας, με αποτέλεσμα να μην αποτελούν οικονομική αρωγή

προς τον γονέα που ασκεί την επιμέλεια όπως εσφαλμένως έχει

αποκρυσταλλωθεί μία γνώμη.

Πολλοί γονείς οι οποίοι δεν ασκούν την επιμέλεια, καίτοι γνωρίζουν

πολύ καλά την υποχρέωσή τους αυτή καθ’ αυτήν, η οποία κατισχύει

έναντι των λοιπών συμβατικών ή ηθικών υποχρεώσεών τους, παρά

ταύτα, δυστροπούν από κακοήθη κα κακόβουλη προαίρεση να

καταβάλλουν τα χρήματα προς τον πρώην σύζυγό τους ακριβώς,

για να τον εκδικηθούν, στερώντας τοιουτοτρόπως τα απολύτως

αναγκαία για την επιβίωση του τέκνου τους, ωθώντας τον

ασκούντα την επιμέλεια, να ζητήσει χρήματα από τρίτα πρόσωα,

προκειμένου να συντηρήσει το τέκνο του, η εν θέματι πράξη του

αυτή, ασφαλώς κολάζεται απηνώς, με βάσει τον Ποινικό Κώδικα.

Το μείζον, ενδεχομένως να ακούγεται στερεότυπο, αλλά πρέπει,

αμφότεροι οι γονείς, ανεξαρτήτως του βαθμό της υπαιτιότητας ως

προς την διάζευξη ο ένας να μην συνερίζεται τον άλλον, αλλά ιδίως

ο μη ασκών την επιμέλεια, να αντιλαμβάνεται εναργώς, ότι το

υπέρτερο συμφέρον του τέκνου του, πόσω μάλλον δε, η διατροφή

για το παιδί του αποτελεί μία πράξη σεβασμού προς το τέκνου του

δια την εξέλιξη και την πρόοδο του.

Το ύψος λοιπόν της διατροφής το οποίο θα επιδικασθεί από το

δικαστήριο, εις περίπτωση την οποία δεν καταβάλλεται πέραν από

υποβολή μηνύσεως, εντός τριών μηνών, δύναται ο δικαιούχος της

διατροφής, να προβεί σε επίσπευση αναγκαστικής κατασχέσεως, ως

εκ τούτου, υπάρχει δηλαδή νομικός εξοπλισμός προς την απαίτηση-

αξίωση διατροφής εις περίπτωση μη τηρήσεως εκ μέρους του

υπόχρεου καταβολής αυτής καθ’ αυτήν.

Εν κατακλείδι, η διατροφή αποτελεί υποχρέωση αμφότερων των

γονέων και συνιστά εκδήλωση αγάπης, στοργής και φροντίδας προς

επιμέλεια, διότι η καταβολή των χρημάτων αυτών κατατείνουν

προς την ομαλή ανάπτυξη του τέκνου, απλώς τα διαχειρίζεται ο

έτερος γονέας, με αποτέλεσμα να μην αποτελούν οικονομική αρωγή

προς τον γονέα που ασκεί την επιμέλεια όπως εσφαλμένως έχει

αποκρυσταλλωθεί μία γνώμη.

Πολλοί γονείς οι οποίοι δεν ασκούν την επιμέλεια, καίτοι γνωρίζουν

πολύ καλά την υποχρέωσή τους αυτή καθ’ αυτήν, η οποία κατισχύει

έναντι των λοιπών συμβατικών ή ηθικών υποχρεώσεών τους, παρά

ταύτα, δυστροπούν από κακοήθη κα κακόβουλη προαίρεση να

καταβάλλουν τα χρήματα προς τον πρώην σύζυγό τους ακριβώς,

για να τον εκδικηθούν, στερώντας τοιουτοτρόπως τα απολύτως

αναγκαία για την επιβίωση του τέκνου τους, ωθώντας τον

ασκούντα την επιμέλεια, να ζητήσει χρήματα από τρίτα πρόσωα,

προκειμένου να συντηρήσει το τέκνο του, η εν θέματι πράξη του

αυτή, ασφαλώς κολάζεται απηνώς, με βάσει τον Ποινικό Κώδικα.

Το μείζον, ενδεχομένως να ακούγεται στερεότυπο, αλλά πρέπει,

αμφότεροι οι γονείς, ανεξαρτήτως του βαθμό της υπαιτιότητας ως

προς την διάζευξη ο ένας να μην συνερίζεται τον άλλον, αλλά ιδίως

ο μη ασκών την επιμέλεια, να αντιλαμβάνεται εναργώς, ότι το

υπέρτερο συμφέρον του τέκνου του, πόσω μάλλον δε, η διατροφή

για το παιδί του αποτελεί μία πράξη σεβασμού προς το τέκνου του

δια την εξέλιξη και την πρόοδο του.

Το ύψος λοιπόν της διατροφής το οποίο θα επιδικασθεί από το

δικαστήριο, εις περίπτωση την οποία δεν καταβάλλεται πέραν από

υποβολή μηνύσεως, εντός τριών μηνών, δύναται ο δικαιούχος της

διατροφής, να προβεί σε επίσπευση αναγκαστικής κατασχέσεως, ως

εκ τούτου, υπάρχει δηλαδή νομικός εξοπλισμός προς την απαίτηση-

αξίωση διατροφής εις περίπτωση μη τηρήσεως εκ μέρους του

υπόχρεου καταβολής αυτής καθ’ αυτήν.

Εν κατακλείδι, η διατροφή αποτελεί υποχρέωση αμφότερων των

γονέων και συνιστά εκδήλωση αγάπης, στοργής και φροντίδας προς το παιδί

Share this post

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on print
Share on email

Διαβάστε επίσης

Κατεβάστε δωρεάν με την εγγραφή σας το e-bοοκ "Οι Επιπλοκές της Επαναληπτικής Καισαρικής"

Λίγα λόγια για εμένα

0
Scroll to Top

Σημαντική

ενημέρωση

Το περιεχόμενο του παρόντος ιστότοπου είναι μόνο για ενημερωτικό σκοπό και δεν θα πρέπει να αντικαθιστά οποιαδήποτε ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή και θεραπεία που χορηγείται από τον γιατρό σας ή από τον εξειδικευμένο επιστήμονα υγείας.