Αρχική » Εγκυμοσύνη / Τοκετός » Ιστορία τοκετού: Μετά από δύο καισαρικές, γέννησε φυσιολογικά την τρίτη κόρη

Ιστορία τοκετού: Μετά από δύο καισαρικές, γέννησε φυσιολογικά την τρίτη κόρη

Σε πολλές γυναίκες διενεργείται καισαρική τομή και οι ιατρικές ενδείξεις δεν είναι πάντοτε υπαρκτές ή ξεκάθαρες, καθώς οδηγούνται στο χειρουργικό τραπέζι, με αποτέλεσμα να έχουμε τα υψηλότερα ποσοστά αναίτιων καισαρικών στον κόσμο.

Η πρόταση *Μία φορά καισαρική για πάντα καισαρική* δεν βασίζεται σε τεκμηριωμένο επιστημονικό ισχυρισμό. Έτσι πολλές έγκυες πλέον επιλέγουν να γεννήσουν φυσιολογικά το επόμενο παιδί τους. Η Εύα είναι μια γυναίκα που έψαξε, εμπιστεύτηκε και γέννησε μετά από δύο καισαρικές φυσιολογικά την τρίτη της κόρη (VBA2C -ΦυΤΜΑ2Κ ) και μοιράζεται μαζί μας την ιστορία τοκετού του μωρού της!

*Εχει ήδη περάσει λίγος χρόνος από το VBA2C μου και ακόμα είναι όλα τόσο ζωντανά μπροστά μου!
Το πρώτο αχνό τεστ εγκυμοσύνης που έπιασα στα χέρια μου, ο πρώτος υπέρηχος που ακούσαμε τη δυνατή καρδούλα του μωρού μας, η αυχενική διαφάνεια, ο υπέρηχος Β΄ επιπέδου, η συνάντηση με τη μαία μου και η απόφαση ότι θα προσπαθήσουμε για φυσιολογικό τοκετό μετά απο τις δύο καισαρικές μου, με ασφάλεια, υπομονή και επιμονή…. Μέσω της μαίας μου γνώρισα και τον γιατρό μου και προχωρήσαμε…
.
Τα συναισθήματα από τη μέρα του τοκετού μου είναι απερίγραπτα! Μπήκα στο μαιευτήριο κάνοντας εισαγωγή στις 11:00 το πρωί και γέννησα τελικά στη 1:00 τα ξημερώματα. Όλες αυτές τις ώρες η μαία μου και δύο μαθητευόμενα κορίτσια ήταν συνέχεια δίπλα μου. Περπατούσαμε στους διαδρόμους συνέχεια, καθόμουν στη μπάλα πιλάτες, έκανα καθίσματα σε κάθε σύσπαση… Πολλή ώρα πέρασα και στην τουαλέτα γιατί εκεί ανακουφιζόμουν κάπως από τους πόνους. Συνδεόμουν και με τον καρδιοτοκογράφο αλλά αυτό δεν με εμπόδιζε καθόλου στις κινήσεις μου.
Για τα πάντα ρωτήθηκα και τίποτα δεν έγινε χωρίς τη θέλησή μου.
Η μαία μου, μου είπε αν ήθελα να υπέγραφα και να έβγαινα έξω για περπάτημα και όποτε ξεκινούσε ο ενεργός τοκετός να γυρνούσα.
Μετά όλα έγιναν πολύ γρήγορα και δεν κατάλαβα πως πέρασαν οι ώρες… Πολύ περπάτημα και ασκήσεις. Σε ένα κάθισμα θυμάμαι πόνεσα πολύ και είχα πολύ και πηχτό αίμα. Εκεί φοβήθηκα και ρώτησα για καισαρική αλλά όλα ήταν καλά και προχωρήσαμε. Ο γιατρός ερχόταν και ενημερωνόταν για την πορεία του τοκετού. Οι συσπάσεις και οι πόνοι άρχισαν να γίνονται πιο συντονισμένοι και πιο δυνατοί. Κάποια στιγμή με ρώτησε η μαία αν ήθελα επισκληρίδιο, είπα ότι αντέχω. Όμως οι πόνοι δυνάμωσαν τόσο που δεν αντέχονταν πια… Εγώ χτυπιόμουν μη μπορώντας να τους διαχειριστώ και κάποια στιγμή ζήτησα επισκληρίδιο αλλά…… Αλλά όχι!!! Είχα φτάσει πια 10 διαστολή και γεννούσα! Έπιασα το κεφάλι του μωρού και η μαία τότε μου είπε : Τώρα δεν πονάς, θες απλά να σπρώξεις. Και έτσι ήταν! Άρχισα να σπρώχνω στο κρεβάτι και πάνω στο φορείο προς την αίθουσα τοκετού. Φτάσαμε εκεί συνέχισα να σπρώχνω και τότε η μικρούλα μου βγήκε και άκουσα το πιο γλυκό κλαματάκι του κόσμου! Ένιωσα και τον πλακούντα που βγήκε αμέσως μετά. Αμέσως μου έδωσαν το μωρό μου αγκαλία, θήλασε και από τότε είμαστε αχώριστες!
.
Δεν μπορούσα να το πιστέψω, ούτε και τώρα ακόμα το έχω πιστέψει αλλά ναι!!! Γίνεται και τα καταφέραμε!! Κατά τη διάρκεια του τοκετού και της παραμονής μου στο μαιευτήριο ένιωθα ασφαλής και αν θα άλλαζα κάτι θα ήταν η διαχείριση του άγχους μου που κάποιες φορές έφτανε στο κόκκινο!
Κάποιες μέρες μετά, ενώ είχα ήδη γυρίσει στο σπίτι μου και κοιτούσα τη μικρή μου δίπλα στις αδερφούλες της κόντευε η καρδιά μου να σπάσει από ευτυχία! Αυτό το συναίσθημα το μετέφερα στη μαία μου που μου είπε ότι αυτό λέγεται ωκυτοκίνη!! Η ορμόνη της ευτυχίας! Το ένιωσα πολλές φορές μετά κοιτώντας την οικογένειά μου αγκαλιά… Μαμά, μπαμπάς και κόρες όλοι μαζί! Υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία;
.
Ευχαριστώ όλους όσους με βοήθησαν να τα καταφέρω να γεννήσω φυσιολογικά μετά από δύο καισαρικές και ας με συγχωρέσουν που τους άγχωσα λιγάκι αλλά τα αγαθά κόποις κτώνται! Όλα γίνονται με σωστή ομάδα, σεβασμό, ηρεμία, εμπιστοσύνη, ασφάλεια και επιμονή! Έτσι απλα! Πιστέψτε το και μην αφήσετε το άγχος να σας καταβάλει!
.
Σ΄ αγαπώ μικρό μου κοριτσάκι!
Αγαπώ και τις καισαρικές μου γιατί μου έδωσαν τις δύο πρώτες κόρες μου και με οδήγησαν στο να βρω πόση δύναμη κρύβω μέσα μου!
Πόσα ευχαριστώ Θεέ μου!*
,
ΥΓ Στείλτε  τη δική σας ιστορία τοκετού στο email μας!

Share this post

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on print
Share on email
0
Scroll to Top

Σημαντική

ενημέρωση

Το περιεχόμενο του παρόντος ιστότοπου είναι μόνο για ενημερωτικό σκοπό και δεν θα πρέπει να αντικαθιστά οποιαδήποτε ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή και θεραπεία που χορηγείται από τον γιατρό σας ή από τον εξειδικευμένο επιστήμονα υγείας.