Θρόμβωση στην Κύηση και Λοχεία. Μια ύπουλη αιτία μητρικής θνησιμότητας

Γράφει ο Γιώργος Καναβός, ιατρός αιματολόγος

Η συχνότητα της φλεβοθρόμβωσης στην κύηση είναι 1-2/1000 κυήσεις, με την πνευμονική εμβολή να αποτελεί την πρωταρχική αιτία μητρικής θνησιμότητας και την εν τω βάθει φλεβοθρόμβωση μία σημαντική αιτία μητρικής νοσηρότητας στον ανεπτυγμένο κόσμο.

Η αντιμετώπιση των εγκύων με φλεβοθρόμβωση ποικίλει μεταξύ των διαφόρων Κέντρων, καθώς δεν υπάρχει πλήρης ομοφωνία όσον αφορά στις κατευθυντήριες οδηγίες.

Επιπλέον, οι οδηγίες που έχουν εκδοθεί έχουν βασιστεί – σε μεγάλο βαθμό – σε δεδομένα από τον γενικό πληθυσμό. Η ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους σε θεραπευτικές δόσεις αποτελεί τη θεραπεία εκλογής κατά την κύηση και η θεραπεία (ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους ή ανταγωνιστές της βιταμίνης Κ) θα πρέπει να συνεχίζεται για το υπόλοιπο διάστημα της κύησης και τουλάχιστον για 6 εβδομάδες μετά τον τοκετό και μέχρις ότου να έχουν συμπληρωθεί τουλάχιστον 3 μήνες θεραπείας.

Ο θηλασμός επιτρέπεται κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

Το εάν η δοσολογία της ηπαρίνης χαμηλού μοριακού βάρους  θα πρέπει να βασίζεται αποκλειστικά στο σωματικό βάρος της εγκύου, ή εάν θα πρέπει να συνεκτιμώνται, κατά περιόδους, τα επίπεδα anti-Xa είναι άγνωστο προς το παρόν.

Η μέθοδος του τοκετού, καθώς και το είδος της αναισθησίας που θα επιλεγεί απαιτεί τη στενή συνεργασία, ήδη αρκετές ημέρες πριν τον τοκετό, της μαίας, του γυναικολόγου, του αναισθησιολόγου και του εξειδικευμένου σε θέματα θρόμβωσης και αιμορραγίας στην κύηση αιματολόγου.

 

Δείτε επίσης: Ο καθοριστικός ρόλος της προγεστερόνηςΦολικό οξύ, ο σούπερ ήρωας της εγκυμοσύνης!