Μπορούν να πίνουν υγρά οι γυναίκες κατά τη διάρκεια του τοκετού;

Πρέπει να γίνεται χορήγηση ενδοφλέβιων υγρών κατά τη διάρκεια του τοκετού ; Ποιά είναι τα νεότερα δεδομένα

Γράφει η Κωνσταντίνα Νούσια Μαία -Msc

Καλώς ήρθατε στην αίθουσα τοκετού του μαιευτηρίου , που έχετε επιλέξει να φέρετε το μωρό σας με ασφάλεια στον κόσμο!

Θα  σας τοποθετήσουν στο χέρι ορό, για χορήγηση ενδοφλέβιων υγρών
με απώτερο σκοπό την ενυδάτωση .
Θα πρέπει όμως να χορηγούμαι ορό σαν υπόθεση ρουτίνας στις επίτοκες κατά την διάρκεια του τοκετού;
Ερευνες έχουν δείξει ότι , χωρίς ιατρικό λόγο , δεν είναι απαραίτητη για τις γυναίκες που μπορούν να πίνουν μόνες τους .

Πολύ πρόσφατα μπήκε στο μικροσκόπιο η χορήγηση ενδοφλέβιων υγρών σε πρωτοτόκες, περιλαμβάνοντας εννέα τυχαιοποιημένες μελέτες με 1781 γυναίκες.Το αποτέλεσμα έδειξε ότι οι γυναίκες που λαμβάναν ενδοφλεβίως 250 mL την ώρα υγρά (Ringer ) σε σχέση με αυτές που διατρεφόντουσαν απο το στόμα ειχαν μείωση -ναι μεν -της διάρκειας τοκετού κατα -28,86 λεπτά ,αλλά δεν υπήρχε καμία άλλη σταστιτική διαφορά όσο αφορά την μείωση του αριθμού των καισαρικών τομών , των νεογνών που χρειάστηκε να μπούν στην μονάδα εντατικής θεραπείας ή του Apgar scores, όπως και δεν υπήρχε διαφορά στα νεογνικα επεισόδια υπογλυκαιμίας , μεταξύ των δύο ομάδων.(Dawood F1, Dowswell T, Qunby S. 2013 Jun 18 )

Επίσης το 2012 ερευνητές κατέταξαν τυχαιά 293 γυναίκες σε 3 ομάδες: η πρώτη ομάδα επίνε υγρά από το στόμα,η δεύτερη ομάδα έπερνε ενδοφλέβια υγρά 125ml την ώρα ενώ η τρίτη ομάδα έπερνε ενδοφλέβια υγρά 250ml την ώρα.Το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξαν ήταν ότι δεν υπήρξαν διαφορές στις 3 ομάδες σε σχέση με τη διάρκεια του τοκετού ,την χορήγηση oxytocin ή σε τυχόν επιπλοκές που αφορούσε το νεογνό .
Παρατήρησαν μόνο ότι οι γυναίκες που υπέστησαν την εμπειρία του εμετού στην ομάδα που έπερνα 250 ml ενδοφλεβίως ήταν μόλις 6% σε σχέση με τις γυναίκες της ομάδα που έπερνε υγρά από το στόμα που άγγιζε το 24% . Ομως βρέθηκε ότι υπήρχε ισχυρή συσχέτηση με την απώλεια βάρους του νεογνού το πρώτο 24 ωρο.

Επίσης σε ανασκόπηση της Cochrane, ερευνητές συνδύασαν στοιχεία από 5 μελέτες στις οποίες συμμετείχαν τυχαιοποιημένα 3.100 γυναίκες με κύηση χαμηλού κινδύνου.Σε κάποιες από αυτές απαγορεύθηκε να φάνε ή να πιούν το οτιδήποτε κατά τη διάρκεια του τοκετού (NPO=nothing by mouth)και σε κάποιες οχι.Δεν εντοπίστηκε καμία διαφορά ανάμεσα στις 2 ομάδες οσον αφορά την συχνότητα των καισαρικών τομών ,το Apgar score τον νεογέννητων ή οποιοδήποτε άλλο θέμα υγείας ,παρά μόνο στην απώλεια βάρους του μωρού το πρώτο 24 ωρο.
Ο αριθμός των γυναικών στις μελέτες ήταν πολύ μικρός ώστε να μελετηθεί το ποσοστό εισρόφησης κατα τη γενική αναισθησία.Εισρόφηση είναι όταν το περιεχόμενο του στομάχου πάει στους πνεύμονες . Αυτό είναι ένα εξαιρετικά σπάνια επιπλοκή , η οποία αναφέρθηκε για πρώτη φορά στη δεκαετία του 1940 .Ωστόσο , από το 1940 ,οι τεχνικές αναισθησίας έχουν αλλάξει σημαντικά και υπάρχει μεγαλύτερη χρήση της επισκληρίδιου αναισθησίας . Ο κινδυνος εισρόφησης είναι περίπου 7 περιστατίκα ανα 10 εκατομμύρια γεννήσεις (Hawkins, Koonin et al. 1997). Αυτό σημαίνει ότι είναι πιο πιθανό μια γυναίκα να χτυπηθεί από κεραυνό από ό, τι να πεθάνει από εισρόφηση κατά τη διάρκεια μιας καισαρικής τομής
Επίσης όταν δόθηκε στις γυναίκες η δυνατότητα να επιλέξουν αν θα φάνε ή πιούνε υγρά,πολλές γυναίκες αποφάσισαν να αρνηθούν και σταμάτησαν το φαγητό καθώς εξελισσόταν ο τοκετός. Ετσι κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι γυναίκες διαισθητικά γνωρίζουν πόσα υγρά πρέπει να πιούν κατά τη διάρκεια του τοκετού και
ότι θα πρέπει να τους δίνεται το δικαίωμα να επιλέξουν εάν θέλουν ή όχι να φάνε και να πιούν κατα τη διάρκεια του τοκετού.( Singata , Tranmer et al . 2010 ) .

Τι γίνεται όμως με την μεγαλύτερη απώλεια βάρους που παρατηρήθηκε σε νεογνά που οι μητερες τους ειχαν ενδοφλεβίως ενυδατωθεί κατα τον τοκετό;

Σε μία μελέτη,οι ερευνητές μελέτησαν 448 έγκυες γυναίκες για να ανακαλύψουν τους παράγοντες κινδύνου της απώλειας βάρους στα νεογέννητα. Όταν οι γυναίκες έλαβαν περισσότερα από 200 ml ανά ώρα ενδοφλέβια υγρά κατά τη διάρκεια του τοκετού, τα μωρά είχαν τριπλάσιο κίνδυνο να χάσουν πάνω απο το > 10% του σωματικού τους βάρους στις 3 πρώτες ημέρες.

Επίσης, σε ένα μεγάλο αριθμό των βρεφών σε αυτή τη μελέτη δόθηκε ForMula (30%), παρόλο που οι μητέρες τους που προορίζονταν να θηλάσουν αποκλειστικά. Ο κύριος λόγος που προτείνουν οι παιδίατροι συνήθως την χορήγηση της φόρμουλας είναι λόγω της υπερβολικής απώλειας βάρους του νεογνού πάνω απο 7% απο το βάρος γεννήσεως τους . (Academy of Breastfeeding Medicine, 2009;American Academy of Pediatrics, 2005; International Lactation Consultant Association, 2005; Mulder et al.,2010).
Επίσης σε μια άλλη μελέτη, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η ενδοφλέβιας χορήγησης υγρών κατά τη διάρκεια του τοκετού σχετίστηκαν με την απώλεια βάρους σε νεογέννητα. (Martens & Romphf, 2007) (Sheehan 2009)
Ο καθηγητής Joy Noel-Weiss από το πανεπιστήμιο της Ottawa’ (School of Nursing of Ottawa’s Faculty of Health Sciences ) και η ομάδα του βρήκαν άμεση συσχέτηση της χορήγησεις υγρών κατά τον τοκετό και της απώλεις βάρους των μωρών .Ο ίδιος αναφέρει : Κατά καιρους πολές φορές αναρωτήθηκαν παιδίατροι , μαίες και σύμβουλοι θηλασμού γιατί κάποια μωρά χάνουν σημαντικά περισσότερο βάρος από κάποια άλλα . Το αποτέλεσμα της έρευνας έδειξε ότι νεογνά που οι μητερες τους υπερενυδατώθηκαν κατα την διάρκεια του τοκετού ,προσπαθούν να ισορροποισουν τα σωματικά υγρα τους ,αποβάλλοντας το πρωτο 24 ωρο μεγάλο όγκο αυτών. Ετσι πρέπει να επανεξετάσουμε την τακτική της μέτρησεις του βάρους των νεογνών την πρώτη ημέρα και να προτείνουμε η μέτρηση να λαμβάνει χώρα μετα της 24 ώρες απο την γέννηση του ! (Noel-Weiss et al. (2011))
Η τεχνητή μείωση του βάρους του μωρού λοιπόν μπορεί να επηρεάσει αρνητικά και τον θηλασμό. Επίσης οι ερευνητές δεν έχουν μελετήσει κατά πόσον ενδοφλέβια χορήγηση υγρών μπορεί να οδηγήσει σε περισσότερο πρήξιμο και υπεραιμία του μαστού στις μητέρες .(Clinical Lactation 2012, Vol. 3-2 )